fot. Instytut Pamięci Narodowej Delegatura w Bydgoszczy

W dniu 22 sierpnia 2026 roku w wieku #71 lat zmarł w Bydgoszczy nasz przyjaciel Bogdan Guść. Od początku włączył się w budowanie struktur państwa obywatelskiego Był inicjatorem strajku w „Unitra – Eltra” w Bydgoszczy. Został powołany również na członka Prezydium Międzyzakładowej Komisji Założycielskiej NSZZ „Solidarność”. Wspierał działaczy „Solidarności Chłopskiej” oraz bydgoski strajk rolników w 1981 roku. Był naszym przyjacielem.

Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce początkowo się ukrywał. Jednak za parę dni w jego mieszkaniu na ul. Wyczółkowskiego 12 w Bydgoszczy doszło do poczynienia uzgodnień w sprawie współdziałania pomiędzy rolniczą i pracowniczą „Solidarnością”, w sprawie pomocy żywnościowej dla osób internowanych, skazanych i członków ich rodzin. Stronę „Solidarności Chłopskiej” reprezentowali Telesfor Horodecki i Tadeusz Jakubek. Natomiast NSZZ „Solidarność” reprezentował Jarosław Wenderlich {senior} oraz Bogdan Guść. Nasze działanie było na tyle skuteczne, że z samej naszej Gminy Nakło, jeszcze przed Świętami Bożego Narodzenia 1981 r. zebrano i przekazano potrzebującym kilkaset kilogramów przetworów mięsnych.

Bogdan w podziemnych strukturach był liczącym się działaczem, umocowanym na wyższym poziomie wtajemniczenia i zarządzania. Osobiście spotykałem się z nim i członkami jago rodziny dziesiątki razy. Był czynnym kolporterem pism ulotnych i publikacji w tzw. „drugim obiegu”. Wielokrotnie był zatrzymywany i rewidowany oraz operacyjnie rozpracowywany przez SB, o czym wspominałem w moich opracowaniach. W domu miał założony podsłuch.

W 1985 roku został aresztowany, za współudział w odebraniu funkcjonariuszowi SB utajnionego w aktówce aparatu fotograficznego na niezależnej manifestacji pierwszomajowej. Prokuratura w kwalifikacji prawnej tego czynu, zaszeregowała to zdarzenie jako napad i rozbój, za co groziło od 3 – 15 lat pozbawienia wolności. Wiedząc o tym i mając w tym czasie na terenie Nakła do dyspozycji „podziemia” dwa niezależne domy – pustostany, przygotowałem Bogdanowi alibi. Wraz z Bogdanem, został aresztowany prof. dr hab. Roman Kotzbach oraz trzeci działacz (pomijam jego dane personalne), który szybko przeszedł na stronę Prokuratury i ujawnił przygotowaną przeze mnie strategię obrony Guścia. W związku z tym, byłem wielokrotnie wzywany na przesłuchanie. Odmawiałem składania zeznań ponieważ miałem realne ku temu powody, gdyż nie wyjaśniono mi kwestii przeprowadzonych u mnie rewizji oraz pomówień o dwa napady w tym na funkcjonariusza SB, zarzucanej mi odpowiedzialności sprawczej za serię włamań i kierowanie światkiem przestępczym w Nakle, produkcję bimbru, itp. W rezultacie otrzymałem wysoką grzywnę wymierzoną przez Prokuraturę Wojewódzką w Bydgoszczy w kwocie 20 tys. zł., za ich zdaniem bezpodstawną odmowę zeznań oraz zagrożenie aresztem wydobywczym …. i serdeczne podziękowanie od mec. Jana Olszewskiego, który bronił non profit osadzonych, za twardą postawę w śledztwie, która krzepiła aresztowanych kolegów. Po wyjściu z aresztu miał wilczy bilet. Pomimo że był informatykiem, miał trudności z zatrudnieniem, gdyż niektórzy bali się takiego „kryminalistę” i „wichrzyciela” zatrudniać.

To wszystko odbiło się na jego zdrowiu. Miał ostrą osteoporozę. W różnym okresie czasu miał złamane przedramię, kość udową, obojczyk i połamane żebra. Pamiętam, że przechodząc na rentę miał ok. 800 zł należności., podczas gdy funkcjonariusze SB, mieli wielotysięczne uposażenia emerytalne i możliwość dorabiania jako ochrona w bankach, sądach i prokuraturach.

Za swoją patriotyczną postawę, był wielokrotnie odznaczany, w tym „Krzyżem Wolności i Solidarności”. Do końca pozostał wierny zasadom i dobrze przysłużył się Ojczyźnie.

Z Bogdanem Guściem miałem do końca kontakt. Przez wiele ostatnich lat nie wychodził już z domu. Cierpiał i się męczył Był osobą opuszczoną i zapomnianą przez środowisko. W naszej ostatniej rozmowie parokrotnie mówił, że chciałby już jak najprędzej umrzeć, a żyje jeszcze dzięki życzliwej pomocy swego szwagra Bogdana Wejnerta, który go usilnie wspiera i mu pomaga.

Umarł ten, który do końca był wierny Polsce, walcząc o jej niepodległość.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 28 sierpnia br. na bielańskim Cmentarzu w Bydgoszczy.

Opracował – Tadeusz Jakubek

Powrót Drukuj